Stoofperen bereiden

Stoofperen zijn een traditioneel en oer-Hollands gerecht. Er zijn veel liefhebbers voor deze kruidige, zoete peertjes. Ben je er ook zo dol op? Duik dan op een koude winterdag in de keuken, zet een pannetje op en geniet een uurtje later van dit Nederlandse gerecht. 

Alle peren kun je stoven, maar niet alle peren zijn stoofperen. Er zijn namelijk speciale rassen die je veel langer moet stoven dan de normale handpeer. In Nederland kennen we vier soorten echte stoofpeertjes. Waaronder de minder bekende Winterrietpeer en Zoete Brederode.

Bekender is de Saint Rémy, maar dit is geen roodkoker. En dat geeft ons toch wel het echte stoofpeergevoel. Voor het echte stoofpeertje richten wij ons tot de Gieser Wildeman. Dit is een kleine Hollandse stoofpeer. Goed zoet, zacht, vlezig en enigszins korrelig. En mooi rood van kleur. 

Als je de klassieke stoofpeertjes niet kunt vinden, dan zijn handperen ook een prima optie. Of zelfs appels, zoals onze Tessa appel. Belangrijk is dat deze hard en nog niet rijp zijn. Handperen en appels kleuren niet rood, maar je kunt dat effect wel krijgen als je bessen- of rode bietensap toevoegt. 

Stoofpeertjes worden eerst geschild, in vieren gesneden en ontdaan van de klokhuizen. Laat je de peertjes liever heel? Maak dan gebruik van een appelboor. De Kleipeer (Winterjan) en het Winterlouwtje blijven vaak ongeschild en worden met steeltje gekookt. 

Spoel de geschilde en gesneden peren af. Leg ze in een pan en voeg water toe, totdat ze net onder staan. Laat de peren zachtjes koken tot ze mooi rozerood van kleur zijn. Na een uurtje pruttelen zijn de meeste stoofperen al gaar, maar pas na drie uur zijn ze roze tot rood. En na 6 uur zijn ze geheel op kleur, maar mogelijk wel erg zacht. Controleer daarom tussendoor op smaak en stevigheid.